Jeden ze moich znajomych ma od kilku dni opis na GG: "Chciałbym mieć znów 10 lat ... Świat był wtedy beztroski i duży ..."

Fakt, świat wydawał się wtedy duży, ale czy beztroski? Czy będąc dzieckiem, nie mieliśmy swoich małych problemów, zmartwień, niepowodzeń. Oczyma dziecka świat z pewnością wygląda inaczej, jest piękny. I pewnie, każdy wróciłby na kilka dni do przeszłości. Niestety, powrót w przeszłość jest mniej możliwa niż podróż w przyszłość.

Nigdy, nie byłem dobrym planistą. Zawsze ledwo wywiązuje się
z terminami czegokolwiek. Owszem, na pewno kiedyś zemści się to na mnie. I to pewnie boleśnie, ale póki co tyle mi zostało z dziecka.

Poza tym przesyca mnie ostatnio egoizm, pesymizm. Jestem w stanie stwierdzić, że zachowuje się jak stary, zgorzkniały człowiek. Podkreślam, że niekoniecznie stary człowiek jest zgorzkniały, ale takie myślenie stereotypowe we mnie dzisiaj siedzi.

Obrazki z dzieciństwa powracają, kiedy przeglądamy stare fotografie, spotykamy znajomych, przeglądamy swoje zakurzone notki.
Życie jest jednak piękne wystarczy tylko choć czasem popatrzeć w chmury i wtedy wraca dzieciństwo. Bezwątpienia, najwspanialszy okres w naszym życiu.

Na własne pocieszenie, piękne zdjęcie. Współczesny ptak, czyli samolot. Dla motywacji: aby się wznosić coraz wyżej i wyżej.