Inspiracje paryskim deszczem

Przyszło nam żyć w świecie pełnym znaków zapytania 

W którym pewne sygnały bywają zagłuszone przez ciszę

Ktoś powiedział: 

W miłości ponoć lepiej UWAŻAĆ

Być OSTROŻNYM i wiedzieć, kiedy powiedzieć STOPZastanawiam się nad tym: ?

Ale czy miłość potrzebuje znaków?

Refleksja:

Życie jest pełne zakrętów

Tak, to  jednak kręta droga

Miłość wsiada jako pasażer na gapę

Nie kasuje biletów, nie ma kodu

Nigdy jej nie zaplanujesz

Jedziemy dalej

Ale

Kiedyś trzeba zatrzymać się – zatankować

A jeśli nie ma horyzontu

 to przejść ten kawałek na nogach

Najlepiej boso, aby rosa szeptała

Że też kocha

Bo czym jest miłość?

Faust krzyczał Chwilo trwaj wiecznie, Trwaj

Sączyć usta spijając rosę

Z tego ciała doskonałego ciała

 Epilog refleksji 

Spacer trwa do pojawienia się pierwszych oznak poranka

A kogut zaczyna milczeć

Czas wracać

Jadąc dalej

Pytasz czy to miłość?

Odpowiadam Ci, że czuje, że jeszcze z nami jest

Nie mówisz nic

Spoglądam w Twoje oczy

Są tak intensywne i szczere

W sercu motyle, w brzuchu radość

Wszystko gra

Oui, Ca va